:Bizim Hikayemiz
حکایت ما:
Bir güneşti gördüğüm dağlar ardında
Uzanıp gittiğim yollar ateşti sanki
Tuttuğum ellerde dostluk saklı bağrımda
Yürüyüp gittiğim yollar ateşti sanki
خورشیدی بود آن چه که دیدم در ورای کوه ها
جاده های درازی که پیموده ام گویی شعله هایی بودند
دوستی بود در دست هایی که در دست می گرفتم، پنهان در درونم
جاده های درازی که پیموده ام گویی شعله هایی بودند
Bir volkandı içimizde coşan nehirler
Coştukça umutlar hep taşardı sanki
?Ne oldu bizim güneşe neden doğmuyor
Uzun uzak gecelerde sabah olmuyor
چشمه هایی که درون مان می جوشیدند، چون کوه آتشفشانی بودند
امیدها با هر جوشش از درون مان لبریز می شدند
خورشید ِما را چه شد؟ از چه دیگر نمی زاید؟
در شبان دور و دراز، فردایی نمی رسد
İşte bizim hikayemiz hep böyle gider
Umutlar hep gecelerde yol olur gider
İşte bizim hikayemiz burada biter
Umutlar hep gecelerde yol olur gider
İşte bizim hikayemiz burada biter
Aydınlıklar karanlıkta yol olur gider
حکایت ما همیشه این چنین می گذرد
امید ها همیشه در شب ها راهی می شوند و می روند
حکایت ما این چنین در این جا پایان می گیرد
امید ها همیشه در شب ها راهی می شوند و می روند
حکایت ما این چنین در این جا پایان می گیرد
روشنایی ها در تاریکی راهی می شوند و می روند.
Söz; Müzik: Ahmet. Kaya
:Kalan Kalır
باقی مانده ای می مانـَد:
Vur sırtına vur sırtına
Dostun olam vur sırtına
Madem ki ben kaldıramam
Derdimi al vur sırtına
بر پشتت بگذار؛ بر پشتت بگذار
مرا دوست خود خواهی یافت؛ بر پشتت بگذار
وقتی که من توان بلند کردن ندارم
دردم را بگیر و بر پشتت بگذار
Duman kalır duman kalır
Ocak tüter duman kalır
Ben yanarım hiç tükenmem
Benden sonra duman kalır
دود می ماند، دود می ماند
اجاق خاموش می شود و دود باقی می ماند
من می سوزم و هیچ تمام نمی شوم
پس از من دودی باقی می ماند
:Kimdi Bunlar
اینان کیستند:
Ne çıramız ne lambamız
Karanlık yollarda kaldık
Kor kor ateşlerde yandık
Çok uslandık çok uslandık usanmadık
نه چراغی و نه نفت سوزی
در راه های تاریک ماندیم
در آتش های گداخته، سوختیم
خیلی آرام گرفتیم، خیلی ساکت شدیم؛ اما به ستوه نیامدیم
Bir rüzgar gibi tarihten geçtiler
Neler görüp neleri geçirdiler
Aç kaldılar yine dilenmediler
?Kimdi bunlar kimdi bunlar kimdi bunlar kimdi
همچون نسیمی از تاریخ گذشتند
چه ها دیدند و از چه ها گذشتند
گرسنه ماندند اما گدایی نکردند
اینان کیستند؛ اینان کیستند؛ اینان کیستند؛ کیستند؟
Ne çıramız ne lambamız
Karanlık yollarda kaldık
Kor kor ateşlerde yandık
Çok uslandık çok uslandık usanmadık
نه چراغی و نه نفت سوزی
در راه های تاریک ماندیم
در آتش های گداخته، سوختیم
خیلی آرام گرفتیم، خیلی ساکت شدیم؛ اما به ستوه نیامدیم
Kara perçemleri türkü türküdür
Hiç değiller onlar insan gülüdür
Dedilerki düşünmenin günüdür
?Kimdi bunlar kimdi bunlar kimdi bunlar kimdi
بیرق های سیاه شان از ترانه به ترانه است
آنان "هیچ" نیستند که گل های انسانی اند
گفتند که روز اندیشیدن است
اینان کیستند؛ اینان کیستند؛ اینان کیستند؛ کیستند؟
Söz; Müzik: Ahmet. Kaya