آن سیه چرده که شیرینی عالم با اوست

چشم میگون لب خندان دل خرم با اوست


گرچه شیرین دهنان پادشهـــــــانند ولی

او سلیمان زمان است که خاتم با اوست


خال مشکین که بدان عارض گندمگون است

سر ّ آن دانه که شد رهزن آدم با اوست


دلبرم عزم سفــــــــر کرد خدا را یاران

چه کنم با دل مجروح که مرهم با اوست


روی خوب است و کمال هنر و دامن پاک

لاجرم همت پاکان دو عـــــــالم با اوست


با که این نکته توان گفت که آن سنگین دل

کشت ما را و دم عیسی مریم با اوست


حافظ از معتقدان است گرامی دارش

زانکه بخشایش بس روح مکرّم با اوست.



+ نوشته شده در شنبه 10 خرداد 1393ساعت 10:56 توسط امیر نظرات (2)












 فال حافظ - فروشگاه اینترنتی - قالب وبلاگ