Zalim zaman mahpusunda

Hayata bile doymuşum

Sorgular, baskınlar içinde

Diz çökmüş, yorulmuşum

En azından bir yol göster bana, kaçmaya


در زندان ستمگر زمانه

از زندگی هم سیر شده ام

در میان بازجویی ها و هجوم ها

زانو زده، خسته ام

دست کم راهی نشانم بده، برای گریختن


Konmaya bir dalı yok

Bir kuş gibiyim şimdi

En azından bir gök göster bana, uçmaya


اکنون به سان پرنده ای هستم که

برای نشستن شاخه ای ندارد

دست کم آسمانی نشانم بده، برای پریدن


Testereler yerleri var bedenimde

Baltalanmış bir çınarım

Durulmuş hep kavrulmuşum

Mavi gözlü bir pınarım

En azından bir damla yaş yanağında göster bana

Yeniden akmaya

.Yeniden gül açmaya


جای زخم اره ها هست بر روی تنم

چناری تبر خورده ام

راکد شده و همیشه بی آبی کشیده

چشمه ای چشم آبی هستم

دست کم یک قطره اشک بر گونه ات نشانم بده

برای دوباره جاری شدن

برای دوباره جوانه زدن.


Tabriz

Ocak 2004


+ نوشته شده در شنبه 13 اردیبهشت 1393ساعت 13:11 توسط امیر نظرات (5)












 فال حافظ - فروشگاه اینترنتی - قالب وبلاگ