Bu kadeh senin şerefine emm oğlu

O türküyü bir daha çal gene çal

Karşı dağı duman oldu buz oldu

Uzun ömrüm yar yolunda kıs oldu

Sazına vuran eline kurban

Allahına kurban emm oğlu


این قدح به سلامتی تو، پسر عمو

آن ترانه را یک بار دیگر بنواز؛ باز هم بنواز

کوه های روبرو مه آلوده شدند؛ یخ زدند

عمر درازم به راه یار کوتاه شد

قربان دستت که بر سازت می زند

قربان خداوندگارت، پسر عمو


Bende bu dağların nesine geldim

Meleşir kuzular sesine geldim

Bir garip ölmüşte yasına geldim

.Geldim emm oğlu


چرا من هم به این کوه ها آمدم

به صدای هم ناله گی بره ها آمدم

به سوگواری مرگ غریبی آمدم

آمدم؛ پسر عمو


Gözleri sim siyahdı emm oğlu

Bende ona tutuşmuştum yanmıştım

Kanatlı kapının demir sürgüsü

Melek melek saçlarının örgüsü

Sazına vuran eline kurban

Allahına kurban emm oğlu


چشمانش سیاه سیاه بودند پسر عمو

من هم به همان ها شیفته بودم و سوخته

به سان کوبه ی در لنگه دار

چون فرشتگان، گیسوان بافته شده اش بودند

قربان دستت که بر سازت می زند

قربان خداوندگارت، پسر عمو


Bende bu dağların nesine geldim

Meleşir kuzular sesine geldim

Bir garip ölmüşte yasına geldim

.Geldim emm oğlu



چرا من هم به این کوه ها آمدم

به صدای هم ناله گی بره ها آمدم

به سوگواری مرگ غریبی آمدم

آمدم؛ پسر عمو



Yüce dağ başında yayılır atlar

Yar mendil işlemiş ikiye katlar

Mezarın üstünde beş karış ot var

Bitmeyince gönül yardan ayrılmaz

Ayrılmaz emm oğlu! Ayrılmaz


اسب ها بر قله ی کوه های بلند می خرامند

یار دستمال دولا بافته است

بر روی مزارش پنج وجب سبزه روییده است

تا تمام نشود، دل از یار جدا نمی شود

دل جدا نمی شود پسر عمو؛ جدا نمی شود.



+ نوشته شده در یکشنبه 17 آذر 1392ساعت 11:24 توسط امیر نظرات (0)












 فال حافظ - فروشگاه اینترنتی - قالب وبلاگ